Toch nog even een sneeuwloos bericht…… op een mooie dag als afgelopen zondag moet je als het even kan toegeven aan spontane invallen. En dus namen mijn broer Ronald en ik de whippets mee naar Texel. Dat is voor ons gemakkelijk en goedkoop; we wonen vlakbij de haven en gaan op en neer als voetganger voor EUR 3,00 per persoon, de whippets reizen gratis.

Op naar het dek waar de koffie en het gebak te vinden zijn ;>)

Gluren naar het zilte nat;

De dokter Wagemaker levert ons na een kwartiertje af in de Texelse veerhaven ‘t Horntje. Hij vertrekt dan weer naar Den Helder en komt ons later vandaag weer ophalen;

Daar gaat hij….. zicht op het Nieuwediep vanuit de Mokbaai;

Een lege en windstille Mokbaai, een droom om langs te wandelen. Hier hoor je de waddenvogels roepen, en de kleuren van het gele duin en de blauwe hemel zijn echt een lust voor het oog.

Isis op de foto? Dat gebeurt niet vaak, want ze weet de camera op de een of andere manier altijd te ontwijken en houdt dat met haar ene oogje haarfijn in de gaten.

Vandaag geen schapen langs de Mokbaai…. de honden kunnen de hele wandeling los lopen.

Hier was net een nieuwe dijk gelegd en ingezaaid met gras, met aan beide zijden schapengaas. Een hele lange whippet-ren dus ;>)

Alleen moeten we ze af en toe een handje helpen, over de hekken heen ;>)

Deze slingerende linten van riet en hout zijn met hoog water neergelegd door de zee;

Een prachtig nat natuurgebied ligt voor ons aan het einde van de baai. Hier mogen de honden officieel niet los, maar dat bord mag de pret niet deren. Er zijn maar weinig gebieden waar de honden zich zo goed kunnen vermaken op zo’n veilig en zeer overzichtelijk natuurterrein, dus… huppetee!

Dit is de Moksloot, maar het is eigenlijk een meertje, dat via een sloot is verbonden met de Mokbaai.

Mooie frisgroene tinten tussen het bruin… goh, de hei krijgt alweer nieuwe scheuten, en de winter moet nog beginnen!

De honden stuiven in het rond; Hinde gaat altijd als een kanonskogel door de natuur en in galop klinkt het als het gedender van een Shire horse. Jewel is de echte jager van het stel; van alle vier is zij discreet, en het meest uit beeld.

Wonderschoon vond ik dit plaatje, met die kleuren en weerspiegeling in het water; de honden steken dapper over, maar Ronald komt met hangende pootjes terug ;>) Wij moesten allebei weer helemaal teruglopen naar de bovenkant van het meer ;>)))

Na vier uur ‘s middags gaat het snel; de kortste dag van het jaar is over xc3xa9xc3xa9n week, dus de zon zakt om half vijf al in zee. Tegen die tijd bereiken wij de veerhaven ‘t Horntje, net op tijd om een broodje kroket te scoren voor we aan boord gaan! De honden zijn overduidelijk moe: ze lopen alle vier in telgang.

Veel bekijks aan boord, met whippets in kerstjasjes, die na de hele middag rennen voor dood liggen op het binnendek…..

Kleine Isis heeft het sneller koud dan de anderen en houdt van rust en veiligheid. Zij heeft daarom altijd recht op een bijzonder plekje, in de jas van Ronald.

Veel gekleurde verlichting in de veerhaven aan de overkant, in Den Helder;

De dokter Wagenmaker in Den Helder, een feestelijk plaatje zo, net na vijf uur ‘s middags.

De honden krijgen een flinke bak eten, en crashen zonder mokken voor de rest van de avond op de bank ;>)