Schijnzwangere Tiba
Tiba ziet er op deze foto’s niet erg happy en ontspannen uit. Zij was twee maanden geleden voor de tweede keer loops en is op dit moment heel erg schijnzwanger. Ik kreeg er vorige week dit mailtje van Chantal bij:
Hallo Monique,
Ik ben bang dat ik je toch maar eens moet vragen waar die laparoscopische ingreep voor een sterilisatie wordt gedaan? Tiba is weer schijnzwanger, en helemaal de weg kwijtxe2x80xa6voor zover ik dat als xe2x80x9ctevenleekxe2x80x9d kan inschatten natuurlijk.
Vanochtend voelde ze warm aan en ben ik met haar bij de DA geweest. Ze had 39 graden koorts en flink opgezette melkklieren. Ze miert de hele dag, niks is goed en ze wil het liefst bij me op schoot kruipen.
De DA vond dat ze iets voor de koorts moest krijgen, want er zou eventueel een ontsteking kunnen optreden. Ze heeft hier tabletjes voor gekregen en na 4 dagen zou het beter moeten gaan. Hoe kijk jij tegen schijnzwangerschap aan, lijkt het allemaal zieliger dan het is?
Groetjes Chantal
Ondertussen heeft Chantal me bericht dat de pilletjes gelukkig aardig hun werk doen bij Tiba.
Toevallig was er laatst een discussie over dit onderwerp op WY. De xc3xa9xc3xa9n vindt dat het er allemaal bij hoort, de ander vindt het zielig. Ik hoor tot die laatste categorie. Op zich heeft schijnzwangerschap een functie bij de voorouder van de hond, de wolf; alleen de alfawolvin werpt een nest, de andere wolvinnen worden schijnzwanger en ondersteunen het grootbrengen van het nest door de pups melk te geven en ervoor te zorgen.
En daarmee komen we op het zielige van schijnzwangere honden; er is voor hen niets te zogen of te zorgen, en daar hebben ze fysiek (stuwing in de melkklieren) en mentaal (niets levends om voor te zorgen) wat last van. Onze ervaring is dat wanneer een teef eenmaal schijnzwanger wordt, het na iedere loopsheid terugkomt. Als je de maanden van het jaar optelt waarin deze honden zich echt vrolijk voelen, dan wordt je daar zelf ook niet vrolijk van.
Foto: Tiba’s moeder Jewel, tot over haar oren schijnzwanger, heeft wat piepspeeltjes verzameld en is ermee boven op haar moeder Chloe gekropen. Opvallend vind ik altijd de een beetje gepijnigde expressie bij schijnzwangere teven. Direct na haar nest is Jewel dan ook gecastreerd.
Ik zou een teef waar niet mee wordt gefokt en die steeds schijnzwanger wordt toch wel castreren (alleen de eierstokken verwijderen). Niet alleen om de schijnzwangerschap tot het verleden te laten behoren, maar ook om het risico op kanker aan o.a. de melkklieren te verkleinen. Ook lopen teven die steeds loops worden een gerede kans om een keer baarmoederontsteking op te lopen.
We hebben de ingreep laparoscopisch laten uitvoeren door Dierenkliniek ‘t Westland, bij Isis toen ze nog jong was, en bij Chloe en Jewel dus allebei direct na hun nest. Ze zijn er alle drie ontzettend door veranderd; vrolijk, evenwichtig en vooral weer heel speels.
30 January 2010 at 16:12
Hxc3xa9xc3xa9l herkenbaar het verhaal over Tiba! En helaas worden de klachten na iedere loopsheid meestal steeds erger.
Gelukkig dat de pillen goed hun werk doen bij Tiba, sterkte met jullie dametje Tiba hoor Chantal!
30 January 2010 at 16:16
Wat een leuke serie foto’s van Zoxeb en kleine James! Alhoewel..kleine… wat gaat het hard hxe8?!
Maar hij heeft tenminste nog wel van die lieve roze zachte voetkussentjes, bij Flow zijn ze ondertussen helaas al ruw en zwart.
Een lekker stel zo samen hoor Evelien!!
30 January 2010 at 18:21
Leuke foto’s Evelien! En wat groeit hij hard hxe8?! Gelukkig heeft hij nog steeds zo’n lief puppie-hoofdje.
Zoxeb en James zijn een leuk stel zo samen. 
31 January 2010 at 09:26
Dank jullie wel
Ja, het gaat hxe9xe9l snel.
).
Maar het is zoo leuk om hen samen bezig te zien, al vraag ik me wel af wie er in de toekomst het leiderschap gaat nemen. James is best hxe9xe9l hevig (wat wil je, Zoxeb heeft nog steeds nooit eens gegromd en speelt wanneer meneer het wil
31 January 2010 at 09:48
Ja, die voetkussentjes zijn inderdaad nog heel erg roze. Bij ons Zoxeb, die nu 6 maanden oud is, zijn die ook al helemaal zwart. En nu en dan zien die helemaal rood (bloedblaren?) van teveel te spelen. Ze doet nl. niets liever dan hier in de tuin achter een bal crossen. En bij het remmen zien die kussentjes en nageltjes natuurlijk heel erg af. Zijn er mensen die weten of er iets bestaat om die voetkussentjes beter te beschermen?
31 January 2010 at 09:51
Wij hebben bij ons Zoxc3xab, die nu 6 maanden oud is, die laparoscopische ingreep 3 weken geleden laten doen. En hoewel we heel erg bang waren om haar onder verdoving te laten gaan, moeten we zeggen dat het heel goed meeviel. Eigenlijk heeft ze er weinig of geen last van gehad. Behalve dat ze de dag na de ingreep de ganse dag geslapen heeft en de week erna iets stiller was dan normaal. Maar nu is ze weer helemaal de oude. De wondjes (2 kleine gaatjes) zijn zo goed als genezen. Enkel de draadjes moeten nog wegsterven. Ik zou het direct weer laten doen.
31 January 2010 at 11:36
Marianne, er bestaat spul om voetkussentjes te beschermen, het heet “paw wax”. Ik heb het liggen van het merk Diafarm, maar eerlijk gezegd vergeet ik het steeds op te doen. Ik had trouwens zelf altijd de indruk dat kussentjes die roze blijven minder stevig zijn dan donker gekleurde. Maar ook tussen de gekleurde kussentjes zit echt verschil. Chloe, Jewel en Hinde hebben geen zwarte maar lichtbruine voetzolen. Maar die van Chloe zijn het dunst, en zij heeft dus wel eens een rood, afgeschaafd kussentje. Die van Jewel en Hinde zijn duidelijk veel steviger, en ook ruwer van structuur.