Chloe, vanochtend op de zeedijk. Ze is na haar schouderoperatie van drie maanden geleden weer helemaal fit, en zal dus de komende week gewoon met ons mee kunnen wandelen in Zwitserland. Elf jaar oud en still going very strong!

Deze week gaan alle Nederlandse web-logs met een streepje ertussen migreren naar een andere provider. Alle blogs worden als het goed is meegenomen, maar het uiterlijk (o.a. de logofoto, en de kleuren) van de weblogs gaat helaas niet mee… Het Salty Sands weblog zal er dus tijdelijk niet meer uitzien zoals we gewend zijn. Hopelijk heb ik dat na mijn vakantie weer snel op orde ;>).

Een rustig weekend stond gepland, te vergelijken met een vlakke wandeling in Zwitserland ;>).

Maar nee, het weekend bevatte toch wat diepte- maar ook hoogtepuntjes…..

Mijn moeder en ik staken zaterdagmiddag nog even met de honden over naar Texel, en kwamen tijdens ons ritje op het eiland de biologische hoeve Novalis tegen. Met kunst in de stallen!

En dieren die het duidelijk prima naar hun zin hebben ;>)

Schril contrast met de legbatterijen waar de Nederlandse kiloknallers vandaan komen…

En ook dit is andere koek dan massaal op een metalen rooster in de stal staan tot je in het slachthuis verlost wordt van je miserabele leven.

Kunst aan het plafond….

En kunst bij de kippen, die er al een beetje op zijn uitgekeken ;>). Er worden ook muziekconcerten georganiseerd in de stallen en in de wei, bestemd voor mens en dier. Mij spreekt het allemaal zeer aan. 

Mams ook, en zij greep dan ook naar de kruiwagen, om vol te laden met biologische boodschappen ;>)

Na nog wat shoppen in het gezellige Den Burg gingen we wandelen in het heidegebied de Bollenkamer. Het regende, maar dat mocht de pret niet deren.

Na een kwartiertje wandelen kregen we behoorlijk de schrik; Hinde werd opeens onwel; ze begon te hijgen en trillen, en wilde praktisch geen stap meer zetten. Ze had een aantal uren eerder een insectenbeet opgelopen op haar rug, had ik gezien, en wat eerst een piepklein bultje was, was ondertussen behoorlijk groter geworden.

Tijdens het spoedbezoek aan een Texelse dierenarts bleek dat ze over de 40 graden koorts had, en toen de insectenbult was kaalgeschoren kwam een grote bloeduitstorting tevoorschijn. Hinde kreeg ontstekingsremmers, pijnstillers en antibiotica en daarna pakten we snel de boot naar huis toe. Daar lag ze uren doodstil en oppervlakkig ademend op de bank, maar aan het eind van de avond dook ze gelukkig op in de keuken: ik wil mijn achterstallige eten nu wel hebben, vrouwtje! Gelukkig liep het dus met een sisser af, maar we zaten wel even goed in de rats. Volgens de dierenarts op Texel en ook onze eigen dierenarts moet het een reactie op de steek van een horzel of regendaas zijn geweest.

De volgende dag kwamen Elly en Hans ondanks de negatieve weersvoorspellingen naar Den Helder, met Maestro en Mozart, voor een strandwandeling.

Het bleek echt zomerweer te zijn; zelfs zonder jas was het nog een warme en zonnige wandeling. Op de konijnenheuvel hebben we nog even – tevergeefs – gezocht naar Hinde's halsband, die zij een paar weken geleden had verloren.

Op het Hengstenpad….

Ook hier staat de heide volop in bloei, echt prachtig.

Mozart stoof in zijn eentje nog achter een vermeend dier aan de Grafelijkheidsduinen in; ondanks zijn handicap kan hij als hij wil heel hard galopperen. Hij gaat het vast weer geweldig doen deze week in Zwitserland!

En zo kwam een eind aan een iets meer bewogen weekend dan was ingecalculeerd…..

Deze kwam via Henny v.d. Berg voorbij op Facebook….. Honden en paarden zijn mijn twee favoriete diersoorten, dus deze combinatie is ronduit heerlijk. Suikerzoet door het muziekje, maar dat mag de pret niet drukken ;>). Vergeet niet om even de lastige reclame weg te drukken na een paar seconden!

Eindelijk een weekend gewoon thuis, om voorbereidingen te treffen voor onze vakantie in de Zwitserse alpen en een keertje niet zo chaotisch op pad te gaan!

Chloe (11), Isis (11), Jewel (7) en Hinde (3) zijn gelukkig allemaal fit genoeg om weer mee te kunnen;

Dit is xc3xa9xc3xa9n van de wandelingen die we al vaak hebben gemaakt, rond het Lac de Tseuzier. En nog altijd voor herhaling vatbaar!

De Belgen zullen wel opnieuw in de meerderheid zijn. Nou ja, we zullen het deze keer ook wel weer overleven. Ronald en ik mogen weer gids zijn, maar ik vrees dat ze deze keer mondiger zullen zijn en niet meer overal in zullen trappen ;>)) 

http://www.hondenvakantie.nl/
 

 
Hinde, haar moeder Jewel en oma Chloe heten de lezers van Hondenleven welkom op ons blog!

Ik ontving gisteren een mailbericht van de redactie van Hondenleven, dat we vermeld staan in de rubriek WWWoef van het nummer dat vandaag uitkomt. Leuk ;>)!

Ik was afgelopen weekend voor het eerst sinds 22 jaar terug in Yorkshire, waar ik een jaar lang heb gewoond en gewerkt. Lang geleden; het jaar 1989, waarin de muur van Berlijn is gevallen en vlakbij ons de dodelijke ramp in het Sheffield voetbalstadion plaatsvond. En, het jaar waarin ik voor het eerst nader kennis maakte met een whippet, namelijk Lucy, de hond van de voorzitter van onze boogschietclub in Leeds.

Ik was het weekend te gast bij Roz en Fred in deze schattige spoorweghuisjes, op het platteland van Yorkshire.

Je moest voorzichtig het spoor oversteken om naar het huis te komen. Stop, look, listen……! Dat went wel snel, moet ik zeggen.

Het uitzicht vanuit mijn slaapkamer over het spoor en de velden;

Aan de andere kant van het huis lagen weilanden en graanvelden. Weids en rustgevend ;>)

En dan waren er de zes paarden, heerlijk! Hier Roz met haar nog jonge zwarte merrie.

En Fred met de dochter van hun zwarte Arabische hengst en hun witte Dartmoor merrie.

Die avond genoten we van een diner in de plaatselijk pub, die verrassend genoeg wordt gerund door een Thai en zijn Engelse vrouw. Smullen…..

Op zaterdag gingen we naar de windhondenshow in Stafford; er waren 255 whippets ingeschreven. Hier Roz' reu Alfie (Elmanash Ambassador) in de ring.

Verrassing van de dag was voor mij de reu Aus. UK Ch. Peperone Solid Gold, die de veteranenklas won. Als je voorbij de wat grauwe fawn kleur keek en de grijze snoet, dan stond daar een schitterende negen jaar oude whippet met nog altijd super gangwerk en waar qua constructie niets op viel aan te merken. Voor mij persoonlijk xc3xa9xc3xa9n van de beste whippetreuen van de dag!

Ik ben verder zeer lui geweest met de fotocamera en heb teveel staan kletsen met bekenden langs de ring. Wel nog een fotootje van de winnaars van de dag: beste reu en BOB Demerlay Regal Renown at Brockfield en beste teef Danluke Dance Of Love, hier poserend met keurmeesters Patsy Gilmour (reuen) en Roger Stock (teven). Helemaal links de beste pup, waarvan ik helaas de naam niet heb genoteerd.

 
De volgende ochtend was er na een heerlijk Engels ontbijt nog net tijd om eens aandachtig naar de pups te kijken en ze op tafel te beoordelen. Daarna was het weer tijd om naar het vliegveld van Leeds Bradford te rijden. Een gezellig, snel en ook heel nuttig weekend, waarin ik o.a. heel veel heb opgestoken van Roz en Fred, die sinds 35 jaar whippets houden en fokken.

Afgelopen vrijdag kwamen Nikki en Ivy een weekendje naar Den Helder. Voor de vier maanden oude Ivy, die voor het eerst tot Amsterdam Sloterdijk met de trein ging, was dit een mooie gelegenheid om weer een stukje socialisatie te ondergaan. Ze ging met ons mee naar de orthopeed in Amsterdam, waar Chloe voor een laatste controle moest zijn. Het gaat prima met Chloe, de orthopeed was zeer tevreden over haar vooruitgang!

Hinde en Ivy op de zeedijk. Het was opvallend, hoe leuk Chloe, Jewel en Hinde het pupje over de vloer vonden, alle drie trokken ze graag met haar op. 

Ivy in haar element; 

 
Jewel en Ivy;

 
Uiteindelijk belandden we na een lange dag vol verschillende gebeurtenissen allemaal weer op de bank.

Hinde wacht het rustig af; een kauwbot als lokkertje voor haar neus;

En al snel begon het gestoei met Ivy ;>)

Om een weekend lang niet meer op te houden…..

Waarbij Ivy zich echt niet op de kop liet zitten ;>)

Regelmatig kroop ze vervolgens bij Jewel op de bank om een uiltje te knappen.

Een moment van rust, tijd voor een pistoletje gerookte kip met mango en mosterdmayonaise….. En natuurlijk stonden er weer sliptongetjes met rijst en boter en suiker op het avondmenu! Of je nu wil of niet, wanneer je bij mij logeert moet je eraan geloven ;>))

We maakten in verband met Ivy's jonge leeftijd diverse keurige wandelingetjes van 20 minuutjes.

Ivy verbaast zich over Hinde's spectaculaire graafwerken ;>)

Even zelf proberen! 

Rustig met z'n vieren aankeutelen…. 

Dan weer samen rondjes rennen;

En regelmatig even beeldig staan te wezen, want Ivy is nu al een natuurtalentje ;>)

Vlak voor ons een Schotse hooglanderkoe met twee kalfjes in het moeras;

Totaal onverstoorbaar…..

Ook dit wandelingetje was keurig getimed op 20 minuutjes……

Eventjes onderbroken voor een standfotootje.

 
 
Toen we na deze fotosessie bijna het bos uit waren trokken Hinde en Jewel nog een laatste sprintje het bos in… om vervolgens anderhalf uur uit beeld te blijven. Terwijl wij floten, riepen, thuis vouwfietsen en Blackberry's haalden, en het thuisfront optrommelden om mee te helpen met zoeken, vermaakten de dames zich kostelijk op hun favoriete plekje in de duinen. Ze waren het getut van steeds maar 20 minuutjes zat en zijn het bos gewoon uitgerend op pad naar konijnenavontuur. Gelukkig kwamen we op een gegeven moment iemand tegen die ze had gezien in de duinen, en toen had ik ze snel te pakken, want het was op hun "vaste" stek. Score: xc3xa9xc3xa9n dure Amerikaanse halsband "The Green Ranger", die nog ergens aan een bramenstruik hangt, en Jewel die haar halfslachtige nageltje (dat ze ooit al verloren had) opnieuw kwijt was en nog wat schrammen in haar lies. Het kon natuurlijk altijd dramatischer, een mens moet zijn zegeningen weten te tellen.

Chloe had niet meegedaan, en had thuis nog wel wat energie om Ivy uit te dagen voor een spelletje met de bal.

Maar Ivy had iets anders op haar socialisatieprogram staan; Nikki had de avond ervoor een vlo op haar gedetecteerd, en Ivy had ook een paar vlooienpikkies op haar blote buik. Dus was het tijd voor de allereerste wasbeurt van haar leven…

En daar sloeg ze zich manmoedig doorheen ;>)

Na wat nattig dollen op de schapenvacht

Vond Ivy haar plekje bij Chloe, die dat duidelijk erg gezellig vond. Conclusie: de dames staan wel open voor onze a.s. gezinsuitbreiding ;>)

Oftewel: het weekendje Zweden was geslaagd.

Geen tijd om mijn eigen roedel te missen; ik was te gast bij Mia in de caravan en heb uitgebreid van haar roedel whippetmannen plus chihuahua kunnen genieten.

 
 
Door de extra hondenaccessoires een voor mij nogal ongewoon uitzicht bij het wakker worden ;>). Mijn dames springen graag in bed bij logees, en deze Zweedse heren zijn daar niet anders in.

Mia's roedel bestaat uit Seneca (Merci Isle Second Dawn);

Seneca's zoon Kevin (Swe Ch. Twyborn Chinese Dragon);

Kevin's zoon Elias (Twyborn Evelyn Tibbits);

Colin (Adagio Solitary Brother);

En Joxc3xabl, het chihuahua chefje.

Mia neemt met haar whippets deel aan zowel shows als aan coursings. Maar dat is in Zweden heel normaal; 3/4 van alle whippets komen uit showlijnen (in Nederland ongeveer 1/3) en met bijna allemaal wordt gecourst. Daarnaast wordt met heel veel whippets meegedaan aan wedstrijden zweetwerk (bloedsporen uitwerken). Een leuk aantal Zweedse whippets is zowel show- als coursing- als zweetwerkkampioen.

Elias speelt graag met Joxc3xabl;

En ook met zijn vader Kevin ;>).

Maar naast spelen moest er ook "gewerkt" worden dit weekend;

Mia met Elias in de showring – dit weekend werd de Zweedse windhondenshow gehouden op de camping waar wij stonden, in Lxc3xb6vudden.

Elias in stand…..

Hier mag ik best graag naar kijken! Maar lieve mensen, dit betekent nog altijd niet dat ik mijn keuze voor Hinde heb gemaakt hoor, ik neem nog een hele lange maand de tijd om alle opties op een rijtje te zetten ;>))

De nog jonge winnaars van de dag: de reu Adagio Crowdstopper (tevens beste van het ras) en de teef Burnt Sienna Sweet Emotion. Keurmeesters: Thomas Mxc3xbcnch uit Duitsland voor de teven en Nicola Warner uit Engeland voor de reuen.

Het weekend vloog voorbij en ik heb weer veel gezien, gesproken met mensen en dingen voor mezelf op een rijtje gezet. Maandagmiddag reed ik richting het vliegveld met herinneringen aan een gezellig en interessant weekend!

Ik trof een bericht in mijn mailbox van Karin Schellner (eigenaar van TWA): na al ons testen achter de schermen is nu de mogelijkheid vrijgegeven om in TWA het inteeltpercentage te zien van zowel iedere individuele whippet als van iedere test mating.

In Nederland is het op dit moment niet aan de orde, maar de Zweedse Whippet Club bijvoorbeeld gaat inteelt en lijnteelt al jaren uit de weg en bemiddelt alleen nesten met een inteeltpercentage van 2,5% of minder bij 5 generaties. Zij zijn bijzonder blij met deze nieuwe functionaliteit in TWA. Het biedt iedere gebruiker veel transparantie en inzicht, zonder alles eerst te moeten laten berekenen door de Zweedse whippet club.

Hierbij de link naar de uitleg ervan op TWA: http://thewhippetarchives.net/ic_help.php#4

Dit weekend ben ik naar de Zweedse windhondenshow. Exc3xa9n van deze twee keramieken beauties gaat mee, als bedankje voor een lieve Zweedse whippetdame Mia, die mij spontaan onderdak bood in haar caravan op het showterrein, zonder dat we elkaar ooit persoonlijk hebben ontmoet. Even reclame maken: dit zijn unieke en betaalbare stukjes, van de hand van Caroline van Zanten (ja, die van de deerhounds ;>)